VAJAR

(Cerevic, 1920 - Novi Sad, 2005)
Diplomirao u Beogradu na Akademiji umetnosti. Saradnik u majstorskoj radionici Tome Rosandica (1949-52).
Inicijator ideje da Petrovaradinska tvrdava od 1952. godine bude poligon kulture.
Osnivac je (1953) Likovnog odseka VPŠ u Novom Sadu.
Godine 1975. izabran je za vanrednog profesora Likovne akademije.
Penzionisan 1981. godine u izuzetnu nacionalnu penziju.
Atelje na Petrovaradinskoj tvrdavi neprekidno koristio od 1952. godine. 1975. godine dodeljena mu je zgrada na srednjem platou za „Legat Novom Sadu Soldatovica“.

Izlagao na brojnim kolektivnim izložbama, a od preko 40 samostalnih izdvajamo:
Prva samostalna u Beogradu (1952);
Izložba skulptura u slobodnom prostoru Petrovaradinske tvrdave„Prostor 8“ (1955);
Izložba u prilog povelje Ujedinjenih nacija pod pokroviteljstvom U Tanta, kojom sa 10.000 potpisnika protestuje protiv upada Crvene armije u Cehoslovacku i Madarsku, a figurom „Covek sa mrtvim detetom“ (10 m) osuduje uništenje Hirošime i Nagasakija (1968);
na Petrovaradinskoj tvrdavi organizuje izložbu „Dode li rat, odoše ljudi“ (1972);
izlaže u Domu JNA u Beogradu, takode u prilog miru za vreme zasedanja UNESKO-a (1981).
Od 1990. godine autor je ideje o internacionalnoj stalnoj postavci skulptura na Petrovaradinskoj tvrdavi „Belezi mira“ sa po jednom skulpturom iz svih zemalja koje nas okružuju i onih koje su ucestvovale u tragicnim zbivanjima poslednje decenije XX veka u ovom delu sveta, kako bi u trecem milenijumu Petrovaradinska tvrdava najzad ušla pod okrilje UNESKO-a.
Spomenici i skulpture na javnim mestima: preko stotinu njegovih skulptura postavljeno je širom naše zemlje ali i u nekim gradovima Evrope kao humane poruke i belezi mira. Jedna skulptura nalazi se u parku Ujedinjenih nacija u Njujorku.

Od spomenika žrtvama rata izdvajamo: „Porodica“, Novi Sad; „Spomenik žrtvama NOB-a“, Žabalj; „Taoci“, Curug; „Narikaca“, Đurdevo; „Sudaje“, Šumarice (Kragujevac); „Materinstvo“, Vukovar i „Sremski front“, Šid. Pesnici: Branko Radicevic (Stražilovo), Jovan Sterija Popovic (Vršac), Đura Jakšic (Novi Sad), Jovan Grcic Milenko, Desanka Maksimovic, Miroslav Antic i dr.

Reprezentovao Jugoslaviju u: Alexandri, Bijenale (1955);
Milano, Famiglia artistika (1956);
Brisel, Svetska izložba (1957);
Antverpen, Park Midshajm (1959);
Paris, musse Rodin, 3 exp. Internacionale
(1961); Alexandri, Bijenale (1966);
1 972-1981. Regensburg, Bratislava, Helsinki …
Od brojnih priznanja i nagrada izdvajamo: Politikina nagrada (1958);
Oktobarska nagrada Novog Sada (1962);
Nagrada Oktobarskog salona, Beograd (1970);
Orden rada sa zlatnim vencem (1973);
Zlatna plaketa Sindikata Srbije (1978);
Zlatna plaketa Spomen parka Šumarice (1983);
Orden zasluga za narod sa zlatnom zvezdom i Sedmojulska nagrada SR Srbije (1986);
Nagrada za Životno delo SUBNOR-a Vojvodine (1989) i Vukova nagrada (1999).